Walaa Bij Judith

Walaa woont samen met haar man Mohanned en zoontje Khalid in Beijum. In 2015 kwam eerst Mohanned aan in Nederland. Via Turkije, Griekenland en verder lopend via het land, eindigde hij in Groningen. Toen hij een verblijfsvergunning had gekregen, mocht Walaa over komen vliegen en konden ze samen bouwen aan een nieuw leven in Nederland. Samen verlangen ze naar een veilig leven voor hun kind(eren) en leven in vrijheid.

Nederland staat bekend om haar clubjes voor zo ongeveer alles, dus hier moet vast ook iets voor zijn

Walaa spreekt vol lof over de instanties die hen hebben geholpen om hier een huis te zoeken en te leren hoe het allemaal werkt in Nederland. Walaa, docent Engels in Syrië, kan zichzelf gelijk goed redden door de beheersing van de Engelse taal en spreekt inmiddels een goed woordje Nederlands. Toch komt ze in een sociaal isolement terecht na de geboorte van haar zoontje in 2018. ‘Ik had geen idee wat ik kon doen met mijn kind en waar ik terecht kon met vragen’.

Na een jaar van thuis zitten, onderneemt ze actie en gaat op zoek naar contact met andere moeders. ‘Nederland staat bekend om haar clubjes voor zo ongeveer alles, dus hier moet vast ook iets voor zijn’. Ook vindt ze het belangrijk dat haar zoontje leert spelen met andere kinderen. Ze komt in contact met Moeders informeren Moeders in de wijk en nog steeds spreekt ze hier een heel aantal moeders van.

We kennen nu meerdere gezinnen met kinderen, eten met hen of ondernemen iets samen, zoals naar de Oerrr speelplaats in Kardinge

Walaa sport elke maandagavond met vrouwen uit de wijk en onderhoud gemakkelijk contact. Dit is een groot verschil met waar ze eerder sportte, in Paddepoel. Omdat deze vrouwen uit de hele stad kwamen, onderhield ze verder geen contact met hen buiten het sporten om. ‘Nu kennen we meerdere gezinnen met kinderen, eten met hen of ondernemen iets samen, zoals naar de Oerrr speelplaats in Kardinge.

‘We hebben nu echt contact met wijkbewoners, in plaats van instantiemedewerkers.’ Iets wat Walaa heel leuk vindt aan de Nederlandse cultuur is het sturen van een kaartje. ‘Ik word er zo blij van als ik ineens een kaartje in de brievenbus vindt, dat ken ik helemaal niet’. Inmiddels stuurt Walaa zelf ook af en toe kaartjes.

Omdat ze weer wil beginnen aan een opleiding, geeft ze bij Wij Beijum aan dat ze op zoek is naar opvang. Aangezien ze geen werk en nog geen opleiding heeft, komt ze niet in aanmerking voor kinderopvangtoeslag. ‘Zij brachten mij in contact met Judith en via haar kwam ik in contact met de BijHem Community’. Dit heeft ons sociale leven in de wijk echt veranderd. Inmiddels volgt ze de opleiding tot interculturele opvoedcoach bij het Alfa college.

Ik word er zo blij van als ik ineens een kaartje in de brievenbus vindt, dat ken ik helemaal niet

Voor Judith is het contact met Walaa iets heel natuurlijks: ‘Voor mij is het heel bijzonder dat ik door iets heel makkelijks zoveel kon betekenen voor dit gezin. Soms neem ik haar mee met dingen die ik toch al doe met de kinderen, zoals naar de bibliotheek gaan. In het begin lag het contact vooral bij mij, maar doordat er door de BijHem Community meerdere contacten kwamen, wordt dit nu breder gedragen.

Ik heb geleerd van Walaa en Mohanned hoe bijzonder het is dat ik in vrijheid ben opgegroeid.  Dat wil ik graag doorgeven aan mijn kinderen. Daarnaast vind ik het mooi hoe belangrijk het samen eten is hun cultuur: met de hoeveelheid eten die je eet, laat je zien hoe groot je liefde voor hen is.

Wie sta jij bij?

Met kleine dingen kun je een groot verschil maken. Ben jij of ken jij iemand die wat hulp kan gebruiken? Of misschien wil je zelf iets extra’s betekenen? Wij kunnen helpen bij een match. Als je de community op een andere manier wilt steunen kun je altijd financieel iets bijdragen.

Ik wel iemand bijstaan Ik wil bijdragen